Ռեժիսոր Դեյվիդ Ռոբերտ Միտչելը լայն ճանաչում ստացավ դեռ իր նախորդ աշխատանքից՝ «Այն հետապնդում է» սարսափից հետո։ Նրա վերջին ֆիլմն էլ՝ «Սիլվեր Լեյքի տակ», նույնիսկ մտավ Կաննի հիմնական մրցութային ծրագիր։
Տարանտինոյի 9-րդ ֆիլմը ձոն է հոլիվուդյան ոսկե դարաշրջանին ու հին կինոյի մահվան փաստի տխուր կոնստատացիա։ Սա նաև սիրո խոստովանություն է Նոր Հոլիվուդին, և նույնիսկ օմաժ 60-ականների հեռուստատեսային էնթերթեյնմենթին։
1999-ի դեկտեմբերի 31-ին՝ նոր հազարամյակի նախօրեին Նյու-Յորք է ժամանում Հիսուս Քրիստոսը՝ Մարիա Մագդաղենացու ուղեկցությամբ:
Նոր հազարամյակի ամենահետաքրքիր սարսափ ֆիլմերը չեն ճանաչում ժանրային սահմանափակումներ։ Դրանք ավելի շատ կարծրատիպեր կոտրող ֆիլմեր են, որոնք չեն տեղավորվում դասական «հորոր» հասկացության մեջ։
Հել Հարթլիի չտեսնված գլուխգործոցի մասին:
Ամերիկյան «ինդիփենդենթի» ամենաանկախ ռեժիսորներից մեկի մասին:
Ռոբեր Բրեսոնի առաջին ֆիլմը՝ կարճամետրաժ «Հանրային գործերը» (1934) շատ է հիշեցնում դասական համր կոմեդիաները՝ տարբեր վիզուալ հնարքներով, անկումներով, որոնք միտված են հանդիսատեսի մոտ ծիծաղ առաջացնելու։
Ժամանակակից կարևորագույն ռեժիսորներից մեկը՝ Կառլոս Ռեյգադասը, «Ոսկե Ծիրանի» շրջանակներում Հայաստանում էր, և մենք հնարավորություն ունեցանք նրա հետ կարճ զրույց ունենալ։
«Ոսկե ծիրանի» թեման ավարտենք ամփոփիչ գրառմամբ՝ փորձելով անդրադառնալ թե մրցութային և թե արտամրցութային ծրագրերին։
Այս շաբաթվա ընթացքում դիտել ենք «Ոսկե Ծիրանի» գլխավոր մրցույթի բոլոր 12 ֆիլմերը։ Ահա մեր կարծիքով լավագույն 5-ը։
Մեքսիկացի ռեժիսոր Կառլոս Ռեյգադասի վերջին ֆիլմերը բացվում են միևնույն տեսարանով՝ գոռացող տղամարդը ծովում խեղդվելիս։
Քլեր Դենիի կինոն երբեմն պիտակավորվում է, որպես «սումբուրային», «ծանրակշիռ» կամ «ձանձրալի»: Չնայած դրան արդեն շուրջ երեսուն տարի նա մնում է կինոքննադատների ամենասիրելի ռեժիսորներից մեկը: